Përdorimi gjithnjë e më i madh i zonave natyrore për vendbanime dhe transport po kërcënon biodiversitetin dhe mbrojtjen e specieve. Edhe projektet me qëllime ekologjike (si energjia e rinovueshme apo hekurudhat), së bashku me zhvillimet industriale dhe nevojën për tokë bujqësore, krijojnë një konflikt kërkesash që shpesh dëmton mjedisin natyror.

Objektivi: “Asnjë marrje neto e tokës deri në 2050”

Zgjidhja politike e BE-së është parimi “no net land take” (asnjë marrje neto e tokës), i cili synon që deri në vitin 2050 të mos ketë humbje të mëtejshme të sipërfaqeve të gjelbra. Sfida kryesore mbetet zbatimi praktik i këtij synimi përmes:

“Land Sobriety” (Kursimi i tokës): Përdorimi më efikas dhe ekonomik i hapësirave ekzistuese.

Riciklimi i Tokës: Kthimi i zonave që nuk nevojiten më në gjendje natyrore (renatyrizimi).

Çfarë synon projekti?
Partneriteti i GREEN LUPO përbëhet nga autoritete të planifikimit hapësinor që kërkojnë të kalojnë drejt një paradigme të re “të gjelbër”. Duke qenë se ky është një territor i ri për shumë rajone, projekti fokusohet në mësimin e përbashkët për t’iu përgjigjur pyetjeve:

1. Si mund të monitorohet marrja e tokës në nivel rajonal krahasuar me standardet ndërkombëtare?
2. Cilat janë masat më efektive të planifikimit që mund të zbatohen?
3. Si mund të implementohen këto masa në nivel politik, ligjor dhe fiskal?